Laatst bijgewerkt op 11 maart 2026
Frank van Strijen is coach, spreker en auteur, gespecialiseerd in ADHD bij volwassenen. Vanuit zijn eigen ervaring én jarenlange praktijk helpt hij mensen om ADHD niet alleen te begrijpen, maar vooral functioneel te leren inzetten binnen werk, relaties en dagelijks leven. In zijn boeken en lezingen pleit hij voor een andere kijk op ADHD: niet als stoornis, maar als breinprofiel dat in de juiste context juist krachtig kan zijn. In dit interview deelt hij zijn visie op misverstanden rond ADHD, het belang van omgeving en de boodschap achter zijn boek Verliefd op ADHD.
Wat is ADHD echt? Breinprofiel, misverstanden en late diagnose bij volwassenen
Je werkt al jaren met mensen met ADHD. Welke vraag hoor je zo vaak terug dat je denkt: hier wordt iets fundamenteels nog niet begrepen?
Niet zozeer één specifieke vraag, maar uiteindelijk komt het steeds terug op dezelfde kernvraag: wat is ADHD nu precies?
Wat je merkt, is dat heel veel mensen nog steeds naar ADHD kijken als een stoornis of een tekort — als iets wat een gebrek oplevert. En het is absoluut zo dat, wanneer je ADHD nog niet begrijpt of kunt sturen, dit enorme kwetsbaarheid en ingewikkelde situaties kan veroorzaken.
Maar andersom is óók waar: op het moment dat je je eigen anders bedraad zijn goed leert begrijpen, kan daar ongelooflijk veel potentiële meerwaarde uit ontstaan. In werk, in relaties en eigenlijk in alle levensgebieden.
Dus ja, de meest fundamentele vraag blijft toch: wat is ADHD eigenlijk?
Veel volwassenen ontdekken pas later dat ze ADHD hebben. Hoe zie je dat zo’n late diagnose mentaal met mensen doet?
Dat doet best veel verschillende dingen, maar twee reacties zie ik vrijwel altijd en die lijken bijna tegenstrijdig.
Aan de ene kant is er enorme opluchting. Mensen begrijpen eindelijk waarom dingen zijn gelopen zoals ze zijn gelopen. Het voelt alsof een puzzel ineens in elkaar valt.
Tegelijkertijd ontstaat er vaak een periode van rouw. Verdriet over wat had kunnen zijn, over kansen die anders hadden kunnen verlopen of keuzes die misschien anders waren gemaakt.
Het is dus eigenlijk een gemengd proces van opluchting én rouw, die vaak tegelijkertijd plaatsvinden.
Als je één hardnekkig beeld over ADHD zou mogen herschrijven in het publieke debat, welk beeld zou dat zijn en waarom juist dat?
Allereerst het idee dat ADHD een stoornis of tekort zou zijn. Steeds meer wetenschappelijke inzichten wijzen erop dat dit waarschijnlijk niet klopt. Het lijkt eerder te gaan om een evolutionair ontwikkeld breinprofiel: eigenschappen die ooit juist voordelig waren voor overleving.
Daarnaast bestrijd ik sterk het beeld dat ADHD slechts een copingstrategie zou zijn van vroegkinderlijk trauma. Daarmee zeg je feitelijk dat ADHD niet bestaat, en dat maakt het voor mensen juist nog ingewikkelder.
ADHD en omgeving: waarom context bepalend is op school, werk en in de zorg
Je benadering stelt dat ADHD vooral problematisch wordt in een omgeving die niet past. Wat vraagt dat van scholen, werkgevers en zorgverleners, los van individuele coaching?
Wat het vooral vraagt, is dat we ADHD gaan zien als een contextuitdaging in plaats van een breinprobleem.
Dat betekent dat mensen samen met de persoon in kwestie op zoek gaan naar een context die klopt. Die context is voor iedereen net iets anders, maar er zijn wel duidelijke overeenkomsten.
Het gaat vaak om omgevingen waarin brede aandachtsverdeling waardevol is, nieuwsgierigheid ruimte krijgt en conceptueel denken wordt gewaardeerd. Dus eerst kijken naar het grotere geheel en daarna pas opdelen in losse onderdelen in plaats van andersom.
ADHD coaching: balans tussen professionele kennis en ervaringsdeskundigheid
Je combineert professionele kennis met je eigen ervaring. Wanneer is die ervaringskennis een kracht in je werk, en wanneer moet je die juist parkeren?
Ervaringskennis is een kracht wanneer het wetenschappelijke inzichten tastbaar en concreet maakt voor iemand anders. Het helpt om (h)erkenning te creëren.
Je moet die ervaring echter parkeren op het moment dat je merkt dat iets vooral gebaseerd is op je persoonlijke beleving, zonder stevig wetenschappelijk referentiekader. Dan is de kans groot dat het gaat om een individuele ervaring die niet generaliseerbaar is.
Boek Verliefd op ADHD: ontstaan, doelgroep en waarom de titel bewust prikkelend is
Op welk moment voelde je: dit verhaal hoort niet alleen thuis in coaching en lezingen, hier hoort een boek bij?
Eigenlijk was het andersom. De coaching en lezingen zijn ontstaan vanuit mijn eerste boek.
Ik had zelf een bepaalde ontwikkeling doorgemaakt en realiseerde me dat deze inzichten niet alleen voor mij waardevol mochten blijven. Vanuit dat besef ontstond mijn eerste boek Hoera! Ik heb ADHD.
Het tweede boek is wél sterk voortgekomen uit alle gesprekken die daarna volgden. Toen dacht ik: er moet opnieuw, op grotere schaal, een bijdrage komen om het beeld rondom ADHD te kantelen.
De titel Verliefd op ADHD is bewust prikkelend. Wat hoop je dat mensen denken of voelen nog vóór ze één pagina hebben gelezen?
Ik hoop dat mensen zich door de titel al uitgedaagd voelen om anders naar ADHD te kijken.
Namelijk als iets waar je ook verliefd op kunt zijn — of in ieder geval gecharmeerd van kunt raken.
Voor wie heb je dit boek geschreven? Mensen met ADHD, hun partners, of juist lezers die denken: dit gaat vast niet over mij?
In eerste instantie is het geschreven voor iedereen die in relatie staat met iemand met ADHD. Dat kan een partner zijn, een vriend, een ouder of iemand in een werksituatie.
Maar er zit ook een bredere missie achter: een boek voor iedereen die ervoor openstaat dat ADHD misschien fundamenteel anders begrepen moet worden dan tot nu toe gebeurt.
Persoonlijk schrijven over ADHD: herkenning, emotie en impact op de lezer
Wat vond je het spannendst om op papier te zetten, niet omdat het ingewikkeld was, maar omdat het persoonlijk dichtbij kwam?
Als ik eerlijk ben: eigenlijk niets.
Juist de momenten waarop ik tijdens het schrijven zelf geraakt werd door mijn eigen ervaringen of die van onze kinderen vond ik waardevol om op te schrijven.
Ik hoop dat juist die passages bij lezers extra veel (h)erkenning en emotie oproepen.
Stel dat een lezer Verliefd op ADHD dichtslaat en maar één ding anders gaat doen in het dagelijks leven. Wat hoop je dat dat is?
Dan hoop ik dat mensen op een nieuwe manier naar ADHD gaan kijken.
Als een breinprofiel dat in de juiste context ongelooflijk krachtig kan zijn, en in de verkeerde context juist kwetsbaar wordt.
En dat mensen daardoor gemotiveerd raken om actief aan contextcreatie te doen.
Benieuwd naar meer?
Ontdek Frank’s boek ‘Verliefd op ADHD’ online en volg Frank op Instagram!
Meer interviews met gezondheidsexperts
“Vitaliteit is altijd een keuze” — Sabine d’Hooghe over chronische vermoeidheid, natuur als medicijn en wat jouw bloedwaarden je niet vertellen
Ze was zelf chronisch ziek, zocht haar eigen weg uit een auto-immuunziekte en studeerde nadien…
Het geluid gaat nooit weg, maar je kunt leren ermee te leven – Een gesprek met Paula Hijne
Beeld: Robinotof Interview met Paula Hijne, coach, auteur en tinnitus deskundige Ze heeft de zee…
Van burn-out naar diepe ontspanning: het verhaal van Wietske Anna
Wietske Anna begeleidt jonge vrouwen die vastlopen in onrust, spanningsklachten en het gevoel altijd te…
Wat als antibiotica niet meer werken? Rinke van den Brink over de sluipende pandemie
Antibiotica resistentie groeit uit tot een van de grootste bedreigingen voor de moderne geneeskunde. Niet…
Kruiden voor gezondheid: interview met Martine Van Huffel over lokaal gebruik, veiligheid en praktische tips
Martine Van Huffel, herboriste en auteur van het boek De Kruidenapotheek, nodigt ons uit om…
Interview met Joyce Houtkoop: Energie, voeding en de kracht van kleine stappen
Veel mensen voelen zich dagelijks moe, futloos of snel uitgeput — zelfs wanneer ze denken…